De re-integratietaak van overheidswerkgevers

Sinds 1 juli 2005 zijn overheidswerkgevers, net als bedrijven, verantwoordelijk voor de organisatie en financiering van de re-integratie van hun werkloze ex- werknemers (wijziging van artikel 72a WW). In april 2007 gaf het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid APE de opdracht om een onderzoek uit te voeren naar de effecten van deze wetswijziging. De hoofdvraag van het onderzoek luidde: “In hoeverre geven overheidswerkgevers invulling aan hun re-integratieverantwoordelijkheid voor hun (dreigend) werkloze (ex-) werknemers?”

Het onderzoek is uitgevoerd in twee fasen. De eerste fase werd afgerond met een tussenevaluatie, die op 12 maart 2008 aan de Tweede Kamer is aangeboden. Hierin werd ingaan op de context, de implementatie en de aanpak van het re-integratiebeleid. In de tweede fase is door middel van schriftelijke enquêtering van een omvangrijke steekproef van overheidswerkgevers een scherper beeld geschetst van de invulling van de re-integratieverantwoordelijkheid. Tevens zijn de kwantitatieve gegevens uit de tussenevaluatie bijgewerkt. Deze eindevaluatie is in december 2008 afgerond.

Uit de tussenevaluatie bleek dat er zowel ten tijde van de wetswijziging in 2005 als later bij de uitvoering een groot gebrek was aan goede informatie en advies ten behoeve van overheidswerkgevers, en aan duidelijke afspraken tussen de betrokken partners (de SUWI-keten). Een van de opvallende conclusies van de eindevaluatie is dat bij de keuzes, die overheidswerkgevers maken om hun re-integratieverantwoordelijkheid in te vullen, morele overwegingen (zoals “goed werkgeverschap”) minstens zo sterk meespelen als financiële overwegingen (voortvloeiend uit het eigenrisicodragerschap). Hoe dit uitpakt voor de doelmatigheid van de re-integratie-inspanningen is onduidelijk, want de veel van de bevraagde overheidswerkgevers blijken geen gegevens over de resultaten van hun inspanningen te kunnen leveren. Zowel uit het eerste als uit het tweede onderzoek komt naar voren dat de nadruk eerder ligt op preventie dan op re-integratie. Omvang en effectiviteit van re-integratie-inspanningen spelen daardoor geen prominente rol in het financiële en personeelsbeleid van overheidswerkgevers.

Tussenrapportage
Eindevaluatie (december 2008)